Το website μου.

Μιλώντας για την φοιτητική μου ζωή, μπορείτε να επισκεφτείτε το site μου για να πάρετε μια μικρή γεύση από την ζωή μου στη Θεσσαλονίκη.

http://howiseethessaloniki.weebly.com/

Η φοιτητική μου ζωή.

Αν και δεν μένω στην Φλώρινα, έχω αναπτύξει δεσμούς φιλίας με αρκετούς συμφοιτητές μου, με μερικούς από τους οποίους βγαίνουμε για καφέ όποτε βρισκόμαστε. Επίσης, για καλή μου τύχη, μια φίλη και παλιά συμμαθήτρια μου πέρασε στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης της Φλώρινας και κάθε φορά που έρχομαι στην πόλη την επισκέπτομαι, τρώμε μαζί μεσημεριανό και βραδινό και μερικές φορές πηγαίνουμε και βόλτες παρέα. Χάρη σε αυτήν, γνώρισα και άλλες κοπέλες από την σχολή της και πλέον τα βράδια που είμαι στη Φλώρινα, τα περνάω μαζί τους.

 Ελπίζω πως κάποια στιγμή θα καταφέρω να μείνω μόνιμα στην Φλώρινα και θα απολαύσω τις ομορφιές της παρέα με φίλους και συμφοιτητές μου.

Η πρώτη μέρα στη σχολή.

Όντας φοιτητής εξ αποστάσεως, έφτασα αργοπορημένα στη σχολή και μη γνωρίζοντας κανέναν συμφοιτητή μου,  περιπλανήθηκα μόνος στους διαδρόμους του πανεπιστημίου για αρκετή ώρα μέχρι που βρήκα την αίθουσα που τελούνταν το μάθημα. Χτύπησα την πόρτα, άνοιξα και έντρομος αντίκρυσα μια αίθουσα γεμάτη κορίτσια- και με τέσσερα αγόρια διασκορπισμένα στο πλήθος. Κάθισα μόνος στην πρώτη σειρά και παρακολούθησα με προσήλωση το μάθημα.

Αμέσως μετά το μάθημα άρχισαν να με προσεγγίζουν οι υπόλοιποι συμφοιτητές μου. Αφού γνωριστήκαμε, αρχίσαμε να κάνουμε παρέα με μερικούς από αυτούς.

Η υπόλοιπη μέρα συνεχίστηκε με μάθημα, αστεία και κούραση, μέχρι που γύρισα στο ξενοδοχείο οπού διέμενα και απόλαυσα την ηρεμία του άνετου δωματίου.

Κάθε αρχή και δύσκολη…

Το πρώτο ταξίδι σε ένα άγνωστο μέρος είναι πάντα δύσκολο- κάποιες φορές είναι και λίγο τρομακτικό. Κάπως έτσι ήταν και το δικό μου στην Φλώρινα. Ωστόσο, γνώριζα πως αυτό το ταξίδι θα ήταν η αρχή της φοιτητικής μου ζωής και για αυτόν τον λόγο φρόντισα να το απολαύσω στο έπακρον. Πήρα το τρένο, λοιπών, και κάπως έτσι άρχισαν όλα…